دوره 9، شماره 34 - ( 1-1398 )                   جلد 9 شماره 34 صفحات 32-36 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1. گروه پرتوپزشکی، دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
چکیده:   (1461 مشاهده)
سابقه و هدف: تاکسول یک جزء شناخته شده برای پی‌گلیکوپروتئین است که مقاومت دارویی را به سلول‌های سرطانی القاء می‌کند. از این­رو نشان­دارسازی آن به­عنوان یک ابزار برای تصویربرداری فعالیت انتقال‌دهنده پی‌گلیکوپروتئین و تشخیص مقاومت دارویی اولیه مورد استفاده قرار می­گیرد. هدف از این مطالعه تهیه تاکسول نشان­دار و بررسی میزان جذب آن در تومور به­منظور ارزیابی محل تومور و میزان مقاومت تومور به دارو است.
مواد و روش­ ها: تاکسول با تکنسیوم به­روش مستقیم نشان­دار گردید و سپس خلوص رادیوشیمیایی کمپلکس مورد ارزیابی قرار گرفت. در ادامه پایداری و توزیع بیولوژیکی در موش‌های دارای تومور ملانوما بررسی شد.
یافته ­ها: نتایج نشان داد که خلوص رادیوشیمیایی کمپلکس بیش­ از 90% است. پایداری قابل ملاحظه‌ای (64/68%) تا 48 ساعت مشاهده گردید. نتایج توزیع بیولوژیکی تجمع بالایی از کمپلکس نشان­دار (%51/4)، در تومور را نشان داد.
نتیجه ­گیری: جذب بالای کمپلکس در کبد به­عنوان ارگان متابولیزه کننده و دفع کننده و تومور مربوطه دیده شد. تجمع اکنیویته در تومور نشان‌دهنده حساس ‌بودن سلول­های موجود در تومورهای ملانوما به جذب تاکسول بوده و امکان تشخیص محل­های درگیر با تومور با استفاده از این ترکیب است. به­طور کلی بر اساس یافته­ها می­توان نتیجه­گیری کرد که ترکیب دارای قدرت اتصال به تومور بوده و با وجود دفع کبدی صفراوی قابلیت استفاده به­عنوان رادیو داروی تشخیصی را دارا است.
 
واژه‌های کلیدی: تاکسول، ملانوما، تشخیص تومور.
متن کامل [PDF 373 kb]   (286 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله تحقیقی | موضوع مقاله: سلولی و مولکولی
دریافت: 1397/12/25 | پذیرش: 1397/12/25 | انتشار: 1397/12/25