دوره 16، شماره 61 - ( 12-1404 )
جلد 16 شماره 61 صفحات 42-33 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشکدۀ شیمی و مهندسیِ شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلیِ صنعتی و فناوریِ پیشرفته، کرمان، ایران.
چکیده: (566 مشاهده)
سابقه و هدف: هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسۀ خواص فارماکوکینتیکی و اثرهای بازدارندگی داروهای ضدرِتروویروسی نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر بر آنزیمهای کلیدی HIV با استفاده از روشهای محاسباتیِ مبتنیبر مکانیک کوانتومی و داکینگِ مولکولی است. همچنین طراحی و ارزیابیِ آنالوگهای جدید با هدف دستیابی به ترکیباتی با پایداری انرژیِ بیشتر، برهمکُنش قویتر با آنزیمهای ویروسی و اثربخشیِ بالاتر نسبت به داروهای مرجع دنبال میشود.
مواد و روشها: در این مطالعه، با استفاده از محاسباتِ مکانیکِ کوانتومی، اثرهای مهاری داروهای ضدرِتروویروسی، یعنی نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر بر روی آنزیمهای HIV بررسی شد. همچنین با طراحیِ آنالوگهای جدید NVP-I،RAL-I و IND-I و انجام محاسباتِ داکینگِ مولکولی، پایداری و عملکرد این ترکیبات موردارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: محاسباتِ مکانیکِ کوانتومی نشان داد که داروهای NVP-I،RAL-I و IND-I با بهبود انرژیهای بهترتیب eV 81/36002-، eV 01/62594- و-72294/55 eV ، پایداری بالاتری نسبت به داروهای اولیه دارند. همچنین در شبیهسازیهای داکینگ، انرژی اتصال برای آنالوگها بهترتیب -9/74، 46/8 -و -13/3 کیلوکالری بر مول ثبت شد. آنالوگهای NVP-I،RAL-I و IND-I با بهبود پایداریِ انرژی، برهمکُنشهای مولکولیِ قویتر، کاهشِ انرژیِ اتصال و ویژگیهای الکترونیکیِ بهتر نسبت به داروهای مرجع، عملکرد مطلوبتری نشان دادند و نتایج با مطالعههای پیشین همخوانی داشت.
نتیجهگیری: آنالوگهای طراحیشده با انرژی اتصالِ کمتر، سمیّت پایینتر و خواص فارماکوکینتیکیِ بهتر، کاندیداهای مناسبی برای ادامۀ مطالعههای آزمایشگاهی و بالینی در توسعۀ داروهای مؤثرتر ضد HIV هستند.
مواد و روشها: در این مطالعه، با استفاده از محاسباتِ مکانیکِ کوانتومی، اثرهای مهاری داروهای ضدرِتروویروسی، یعنی نویراپین، رالتگراویر و ایندیناویر بر روی آنزیمهای HIV بررسی شد. همچنین با طراحیِ آنالوگهای جدید NVP-I،RAL-I و IND-I و انجام محاسباتِ داکینگِ مولکولی، پایداری و عملکرد این ترکیبات موردارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: محاسباتِ مکانیکِ کوانتومی نشان داد که داروهای NVP-I،RAL-I و IND-I با بهبود انرژیهای بهترتیب eV 81/36002-، eV 01/62594- و-72294/55 eV ، پایداری بالاتری نسبت به داروهای اولیه دارند. همچنین در شبیهسازیهای داکینگ، انرژی اتصال برای آنالوگها بهترتیب -9/74، 46/8 -و -13/3 کیلوکالری بر مول ثبت شد. آنالوگهای NVP-I،RAL-I و IND-I با بهبود پایداریِ انرژی، برهمکُنشهای مولکولیِ قویتر، کاهشِ انرژیِ اتصال و ویژگیهای الکترونیکیِ بهتر نسبت به داروهای مرجع، عملکرد مطلوبتری نشان دادند و نتایج با مطالعههای پیشین همخوانی داشت.
نتیجهگیری: آنالوگهای طراحیشده با انرژی اتصالِ کمتر، سمیّت پایینتر و خواص فارماکوکینتیکیِ بهتر، کاندیداهای مناسبی برای ادامۀ مطالعههای آزمایشگاهی و بالینی در توسعۀ داروهای مؤثرتر ضد HIV هستند.
واژههای کلیدی: مکانیکِ کوانتومی، ویروسِ نقصِ ایمنیِ انسانی، آنزیمهای ویروسی، فارماکوکینتیک، داکینگِ مولکولی.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
میکروبیولوژی
دریافت: 1404/12/12 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1404/12/10
دریافت: 1404/12/12 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |