دوره 10، شماره 39 - ( 4-1399 )                   جلد 10 شماره 39 صفحات 61-78 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (243 مشاهده)
سابقه و هدف: در میان نانوذرات نیمه‌هادی، نانوذرات دی اکسید تیتانیوم (NPS TiO2) به­طور گسترده در صنایع نانوتکنولوژی و پزشکی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. NPS TiO2 از راه­های مختلف سنتز می‌شوند. هدف از این مطالعه بررسی نقش نوع پوشش مورد استفاده در سنتز NPS TiO2 بر ایجاد تغییرهای ساختاری DNA است.
مواد و روش‌ها: از طیف‌سنجی‌های‌ جذبی ماوراء بنفش (UV)، ‌فلورسانس و دورنگ نمایی دورانی (CD) به­همراه آنالیز پتانسیل زتا جهت بررسی تغییرهای ایجاد شده در ساختار DNA در هنگام افزودن NPS TiO2 حل شده در ماتریکس پراکنده اتیلن گلیکول، حاوی پایدارکننده HNO3 و بدون پوشش استفاده گردید.
نتایج: مطالعات طیف‌سنجی UV، خاموشی فلورسانس و ثابت‌های اتصال نشان داد نانوذرات حل شده در ماتریکس پراکنده اتیلن گلیکول (M-1 105×2/2) در مقایسه با دو نانوذره دیگر (M-1 104×3/2 برای NPS TiO2 بدون پوشش ویژه و M-1 105×1/1 برای NPS TiO2 حاوی پایدارکننده HNO3)، می‌توانند برهم­کنش قوی‌تر با DNA داشته باشند و موجب تغییر ساختار DNA شوند. طیف‌سنجی CD نشان داد در حضور NPS TiO2 استکینگ بازهای DNA کاهش می‌یابد و مقدار پتانسیل زتا DNA در حضور NPS TiO2 حل شده در ماتریکس پراکنده اتیلن گلیکول کم­تر شده است (mV 60/24-).
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد NPS TiO2 حل شده در ماتریکس پراکنده اتیلن گلیکول نسبت­به دو نوع نانوذره دیگر برهم­کنش قوی‌تری با DNA دارد. بنابراین نوع پوشش انتخابی در هنگام سنتز NPS TiO2 در میزان برهم­کنش نانوذرات با DNA حیاتی است و توجه به این نکته در طراحی‌ نانوداروها و درمان سرطان بسیار مهم است.
متن کامل [PDF 1453 kb]   (18 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله تحقیقی | موضوع مقاله: سلولی و مولکولی
دریافت: 1399/5/25 | پذیرش: 1399/4/10 | انتشار: 1399/4/10