زمینه و هدف: مقاومت به انسولین یکی از اختلالاتِ متابولیکیِ شایع در افرادِ مبتلا به چاقی و کم‌تحرکی است که با کاهشِ پاسخِ بافت‌های محیطی، به‌ویژه عضلۀ اسکلتی، به انسولین و اختلال در برداشتِ گلوکز همراه است. شواهد نشان می‌دهند که تمرینِ هوازی و ترکیب‌های زیست‌فعالِ گیاهانِ دارویی می‌توانند از طریقِ تعدیلِ التهاب، استرسِ اکسیداتیو و مسیرهای مرتبط با متابولیسمِ گلوکز، حساسیت به انسولین را بهبود بخشند. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسیِ پژوهش‌های انجام‌شده توسط فیزیولوژیست‌های ورزشیِ ایرانی دربارۀ اثرِ ترکیبیِ تمرینِ هوازی و گیاهانِ دارویی بر مقاومت به انسولین بود.
مواد و روش‌ها: در این مرورِ روایتی، مطالعه‌های منتشرشده در مجلاتِ علمی‌ـ‌پژوهشیِ فارسی‌زبان که اثرِ هم‌زمانِ تمرینِ هوازی و گیاهانِ دارویی را بر شاخص‌های مقاومت به انسولین در انسان و حیواناتِ آزمایشگاهی بررسی کرده بودند، شناسایی و تحلیل شدند.
نتایج: در مجموع، ۴۰ مقالۀ مرتبط شناسایی شدند. یافته‌ها نشان دادند که ترکیبِ تمرینِ هوازی و مصرفِ گیاهانِ دارویی در بخشِ قابل‌توجهی از مطالعه‌ها با بهبودِ حساسیت به انسولین و کاهشِ شاخص‌های مقاومت به انسولین همراه بوده است. به‌احتمال این اثرها به‌واسطۀ کاهشِ التهاب و استرسِ اکسیداتیو، بهبودِ انتقال، برداشتِ گلوکز و ارتقای عملکردِ متابولیکیِ بافت‌ها ایجاد می‌شوند.
نتیجه‌گیری: شواهدِ موجود از ظرفیتِ بالقوّۀ ترکیبِ تمرینِ هوازی و گیاهانِ دارویی در بهبودِ مقاومت به انسولین حمایت می‌کنند. بااین‌حال، تفاوت در نوعِ گیاه، دوزِ مصرفی، ویژگی‌های آزمودنی‌ها و پروتکل‌های تمرینی تعمیمِ نتایج را محدود می‌کند. انجامِ مطالعه‌های بالینیِ استاندارد برای تعیینِ اثربخشی و سازوکار این ترکیب نیز توصیه می‌شود.