دوره 15، شماره 59 - ( 4-1404 )
جلد 15 شماره 59 صفحات 108-99 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Niazi A, Iranbakhsh A, Esmaeel Zadeh M, Ebadi M, Oraghi Ardebili Z. Effect of Cold Atmospheric Plasma and Zinc Oxide Nanoparticles on Seedling of Wheat(Triticun aestivum L.), Cultivar Tajan. , NCMBJ. 2025; 15 (59) :99-108
URL: http://ncmbjpiau.ir/article-1-1773-fa.html
URL: http://ncmbjpiau.ir/article-1-1773-fa.html
نیازی عاطفه، ایرانبخش علیرضا، اسماعیلزاده مقدم محسن، عبادی مصطفی، اوراقی اردبیلی زهرا. 1 بررسی اثر تیمار پلاسمای سرد اتمسفری هوا و نانوذرۀ اکسید روی بر دانه
رُستهای گندم (Triticum aestivum) رقم تجن. , مجله تازه هاي بيوتكنولوژي سلولي و مولكولي. 1404; 15 (59) :99-108
گروه زیست‌شناسی-فیزیولوژی گیاهی واحد علوم‌وتحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، iranbakhsh@iau.ac.ir
چکیده: (2401 مشاهده)
سابقه و هدف: این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر نانوذرۀ روی و پلاسمای سرد اتمسفری بر ویژگی‌های فیزیولوژیکِ گندم در مراحل جوانه‌زنی انجام شد. طبق مطالعه‌های پیشین تیمارِ بذر توسط پلاسمای سردِ اتمسفری بر نرخ جوانه‌زنی و همچنین مورفولوژی گیاهان تأثیرگذار بوده و استفاده از عنصر روی در ابعاد نانو، منجر به افزایش سرعت رشد می‌باشد.
مواد و روشها: در این مطالعه تأثیر غلظت‌های متفاوت نانوذرۀ اُکسید روی و فلز اُکسید روی (شاهد بدون تیمار، ppm 10، ppm 25 وppm 50) هر سه روز یک‌بار و پلاسمای سرد اتمسفری در سه زمانِ صفر (شاهد)، 60 و 90 ثانیه بر دانۀ رُستهای گندم 14 روزه بررسی شدند.
یافته‌ها: طبق نتایج به‌دست‌آمده تیمار پلاسما به‌مدت 90 ثانیه شاخص‌های مربوط به جوانه‌زنی را در سطح معناداری افزایش داد اما منجر به کاهشِ طولِ ریشه و ساقه شد. همچنین تیمار نانوذرۀ اُکسید روی با غلظت ppm 25 بیشترین افزایش را نسبت به شاهد بر وزن تَر و خشک دانهرُستها نشان داد.
نتیجه‌گیری: تیمارهای پلاسما شاخص‌های جوانه‌زنی را بالاتر برده امّا اضافه کردنِ محلول نانوذرۀ زینک اُکسید به گیاهان، این افزایش را محدود می‌نماید و در مقابل نانوذرات در غلظت‌های موردمطالعه منجر به افزایش وزن خشک دانهرُستها و طول ریشه و اندام هوایی آن‌ها می‌شود. با توجه به اینکه افزایش رشد جوانۀ گندم به معنی فراهم شدن انرژی بیشتر برای رشد ریشه، ساقه و دانه است، بنابراین استفاده از پلاسمای سرد اتمسفری بر روی بذرهای گندم و همچنین تیمار نانوذرۀ روی در غلظت‌های بهینه می‌تواند منجر به افزایش رشد گیاه و در نهایت ارتقای بازدهی محصول گردد.
مواد و روشها: در این مطالعه تأثیر غلظت‌های متفاوت نانوذرۀ اُکسید روی و فلز اُکسید روی (شاهد بدون تیمار، ppm 10، ppm 25 وppm 50) هر سه روز یک‌بار و پلاسمای سرد اتمسفری در سه زمانِ صفر (شاهد)، 60 و 90 ثانیه بر دانۀ رُستهای گندم 14 روزه بررسی شدند.
یافته‌ها: طبق نتایج به‌دست‌آمده تیمار پلاسما به‌مدت 90 ثانیه شاخص‌های مربوط به جوانه‌زنی را در سطح معناداری افزایش داد اما منجر به کاهشِ طولِ ریشه و ساقه شد. همچنین تیمار نانوذرۀ اُکسید روی با غلظت ppm 25 بیشترین افزایش را نسبت به شاهد بر وزن تَر و خشک دانهرُستها نشان داد.
نتیجه‌گیری: تیمارهای پلاسما شاخص‌های جوانه‌زنی را بالاتر برده امّا اضافه کردنِ محلول نانوذرۀ زینک اُکسید به گیاهان، این افزایش را محدود می‌نماید و در مقابل نانوذرات در غلظت‌های موردمطالعه منجر به افزایش وزن خشک دانهرُستها و طول ریشه و اندام هوایی آن‌ها می‌شود. با توجه به اینکه افزایش رشد جوانۀ گندم به معنی فراهم شدن انرژی بیشتر برای رشد ریشه، ساقه و دانه است، بنابراین استفاده از پلاسمای سرد اتمسفری بر روی بذرهای گندم و همچنین تیمار نانوذرۀ روی در غلظت‌های بهینه می‌تواند منجر به افزایش رشد گیاه و در نهایت ارتقای بازدهی محصول گردد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی
دریافت: 1404/6/24 | پذیرش: 1404/4/10 | انتشار: 1404/4/10
دریافت: 1404/6/24 | پذیرش: 1404/4/10 | انتشار: 1404/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
