دوره 17، شماره 62 - ( 3-1405 )
جلد 17 شماره 62 صفحات 22-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Heydari S F, Moosazadeh Moghaddam M, Sari S, Heiat M. A review of diabetes treatment using mesenchymal stem cells and the role of chemical and physical factors in the differentiation process. NCMBJ 2026; 17 (62) :1-22
URL: http://ncmbjpiau.ir/article-1-1806-fa.html
URL: http://ncmbjpiau.ir/article-1-1806-fa.html
حیدری سیده فاطمه، موسی زاده مقدم مهرداد، ساری سویار، هیات محمد. مروری بر درمانِ دیابت با استفاده از سلولهای بنیادیِ مزانشیمی و نقش فاکتورهای شیمیایی و فیزیکی در فرایندِ تمایز. مجله تازه هاي بيوتكنولوژي سلولي و مولكولي. 1405; 17 (62) :1-22
مرکز تحقیقات مهندسی بافت و پزشکیِ بازساختی، پژوهشکدۀ فناوریهای نوین سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، تهران، ایران
چکیده: (91 مشاهده)
دیابت بهعنوان یک معضلِ بزرگِ سلامتِ جهانی، نیازمند راهکارهای درمانیِ نوین است. درمانهای رایج مانند انسولین، داروها و پیوند پانکراس با وجود کمک به کنترل قندخون، نمیتوانند عملکرد طبیعیِ سلولهای بتای پانکراس را بازسازی کنند و با محدودیتهایی مانند هزینۀ بالا و کمبود اهداکننده مواجه هستند. سلولدرمانی، بهعنوان راهکاری نوین جهتِ تولید سلولهای بتای پانکراس در مطالعههای متعدد مورد مطالعه قرار گرفته است، در این میان بهویژه استفاده از سلولهای بنیادیِ مزانشیمی، بهدلیل دسترسیِ آسان و ایمنی امیدهای تازهای ایجاد کرده است. اما روشهای متداول تمایز که مبتنیبر فاکتورهای رشدِ شیمیایی هستند اغلب پُرهزینه، ناپایدار و منجر به تولید سلولهای ناهمگن میشوند. در پاسخ به این چالشها، توجه پژوهشها بهسمت استفاده از سیگنالهای فیزیکی و مکانیکی معطوف شده است که فرایندهای طبیعیِ تکاملی را تقلید میکنند. عواملی مانند سختیِ بستر، نانوتوپوگرافیِ سطح و معماریِ ماتریکسِ خارج سلولی میتوانند با فعالسازی مسیرهای انتقالِ سیگنالِ مکانیکی، به شکل مؤثرتر و مقرونبهصرفهتری سرنوشت سلول را هدایت کنند و در فرایندِ تمایز مؤثر واقع باشند. مطالعهها نشان میدهند این محرکهای فیزیکی قادرند بیانژنهای کلیدی پانکراسی مانند PDX1 و NKX6.1 ترشح انسولین را بهطور چشمگیری افزایش دهند و کیفیت سلولهای شبه بتا را بهبود بخشند. بر این اساس، به نظر میرسد ترکیب همافزای محرکهای شیمیایی و فیزیکی میتواند راهکاری بهینه، ایمن و سازگار برای تولید سلولهای بتای عملکردی و پایدار باشد و مسیر را برای کاربرد بالینیِ آنها در درمانِ دیابت هموار سازد که تحوّلی در درمان دیابت میباشد.
واژههای کلیدی: دیابت، سلول درمانی، سلولهای بنیادی مزانشیمی، تمایز شیمیایی، فاکتورهای رشد، فاکتورهای فیزیکی، نقش نگاری سلول
نوع مطالعه: مقاله مروری |
موضوع مقاله:
سلولی و مولکولی
دریافت: 1405/3/10 | پذیرش: 1405/3/10 | انتشار: 1405/3/10
دریافت: 1405/3/10 | پذیرش: 1405/3/10 | انتشار: 1405/3/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
